Gedenkplaats voor Lilian Adamson,
3 april 1953 - 28 maart 2020

Beelden en teksten bij haar begrafenis op 7 april 2020

Dit is een site met persoonlijke informatie.
Deel die alleen met mensen van wie je weet dat ze Lilian een goed hart toe dragen!!

Lokatie graf:
Begraafplaats De Nieuwe Ooster
Kruislaan 126
1097 GA Amsterdam
Graf nr: 13-3-0017 D

Stuur eventuele reacties naar: jojuch@hotmail.com.

Inhoud van deze site:

Foto
Kaart gemaakt door een bijles-leerling van Lilian, Hengi Xu

J.S. Bach: Matheüs Passion-Wir setzen uns mit Träne nieder

Toespraak Joop

Niet vergeten

door Joop Jansen, echtgenoot

Mijn doel voor de afgelopen week was om Lilian's einde niet ongemerkt voorbij te laten gaan. Dat is gelukt!
Want ook al zitten we hier met zijn 30-en, er zijn minstens 150 mensen in gedachten bij ons aanwezig om Lilian te begeleiden naar haar graf. Een groot aantal van hem is hier aanwezig via de Livestream.

Want Lilian kun je niet vergeten zijn.

Afgelopen week belde de balletleraar van Lilian me op vanuit Suriname; Percy Muntslag, hij is inmiddels 83. Hij heeft haar bijna 50 jaar niet meer gezien. Maar hij vertelde alsof het gisteren was over:

Hij roemde haar danskwaliteit. En die is nooit verdwenen. Tot op het laatst heeft Lilian gedanst. Het was haar bron van geluk in goede tijden en haar reddingsboei in moeilijke tijden

Lilian ging niet onopgemerkt door het leven. Als ze iets deed was het met volle overgave en met heel haar hart en altijd met humor. Of het nou gaat om:

Je kon niet om Lilian heen. Haar meningen waren streng en duidelijk. Soms héééél duidelijk. Haar inzet was meer dan 100%. Als ze iets deed moest het goed zijn. Haar hart was er volledig bij. Maar er moest ook altijd plaats zijn voor grapjes en als ze naar je lachte werd je blij.

Ik heb Lilian 34 jaar geleden leren kennen in Nijmegen tijdens de introductie bij de studie Algemene Taalwetenschap. Die eerste indruk heeft me nooit meer losgelaten. We hebben samen gestudeerd, tango gedanst en 28 jaar met elkaar geleefd.

In die tijd heb ik haar gevolgd in de studie van het Surinaams.

De laatste 20 jaar heeft ze zich vooral weer bezig gehouden met taalonderwijs aan kinderen. Zorgen dat leerproblemen op de juiste manier beoordeeld werden, zodat de juiste taalmethode zou worden aangeboden. Kinderen de kans geven die ze verdienen.

Ik werd eergisteren gebeld door Yan de moeder van Hengi. Hengi was 8 jaar geleden een jong Chinees meisje dat nog niet zo goed Nederlands kon, maar wel hier naar school moest. Lilian gaf haar bijles. Haar moeder belde om te zeggen dat Hengi nog steeds aan haar dacht en dankzij Lilian nu in de derde klas van het gymnasium zat. (Daar zal zeker ook de strenge Chinese opvoeding een rol in hebben gespeeld, maar toch!)

Lilian is constant blijven studeren. Dat kon je wel zien. Ik ben een boekenwurm. Maar niets vergeleken met Lilian. Alles wat er op het gebied van taalstoornissen, remedial teaching en taalonderwijs te koop was stond bij Lilian op haar kamer soms ook wel 2 keer. In haar boekenkasten stonden duizenden boeken.

Thuis zorgde Lilian voor de afronding. Ik zette de kerstboom op. Lilian zorgde voor de versiering van de boom. Ik zaagde de bomen in de tuin om (tot haar ergernis soms), Lilian zorgde voor ieder klein plantje. Ik zorgde dat er een bed kwam, Lilian zorgde voor de gekleurde lakens. Ik bracht Nadine naar turnen, Lilian legde uit hoe de turnhoudingen moesten. Ik bracht de onrust, Lilian de rechte lijn.

Door haar ziekte zijn de afgelopen 10 jaar voor Lilian niet gemakkelijk geweest. In het begin begreep ze zelf niet goed wat mis ging. Maar ook haar omgeving niet. Daar hoor ik zelf bij en ook de school waarop ze werkte. Na de diagnose werd veel duidelijk, maar was de tijd om het te kunnen verwerken beperkt.

We zijn daarna  samen naar het fantastische Odensehuis gegaan. Een plek waar mensen met dementie zich veilig kunnen voelen. Ook daar viel ze op. Met name weer door haar duidelijke mening over sommige mensen die daar ook kwamen en haar: "Nee is nee" en "Lelijk is lelijk". Maar ook door haar rol in het toneelstuk, waarin ze samen met Agnes het lied "Ala presi" zong. (De foto is te zien op de slide show)

Lilian heeft het laatste jaar van haar leven doorgebracht in verzorgingshuis, De Die. Medewerkers van De Die, bedankt voor jullie zorg, zeker in deze voor jullie zo ongelooflijke tijd.

Ook in De Die bleef Lilian niet onopgemerkt. Lilian was altijd aan de wandel. Eén keer zelfs buiten De Die tot in Amsterdam-zuid. Ze trok anderen uit bed om er zelf in te gaan liggen, douchte alleen wanneer zij het wilde.

Maar ze zorgde ook als een verpleegster voor medebewoners, met korte momentjes van aandacht voor mensen die in een rolstoel zaten. Ze gaf ze een schouderklopje en praatte Engels met een Jamaicaanse vrouw. En als er de juiste muziek was, maakte Lilian met haar dansen zichzelf en haar omgeving vrolijk en liet ze mensen lachen.

Lilian bedankt voor je zorg, je warmte en je onvoorwaardelijke liefde! Ik zal je nooit vergeten!

Zang door familie

Roberta Flack - The first time ever I saw your face

Piano en toespraak van Nadine

Lieve Mama

door Nadine Jansen, dochter

Lieve mama,

Ik zal voor altijd dankbaar zijn voor de wijsheden, waarden en eigenschappen die je me door de jaren heen hebt bijgebracht en die ik vooral altijd bij me zal dragen. Vandaag wil ik de volgende paar met jullie delen. Allereerst je drang naar schoonheid. Er is niets waar jij geen esthetiek in kon vinden, al was het mijn handschrift op mijn 8e, mijn manier van lopen bij een turnwedstrijd ("armen ontspannen, maar vingers wel aanspannen, maar schouders laag! En vloooeeeiend") of mijn kleding voor het kerstdiner (altijd tot sluitingstijd naar de zara voor de perfecte kerstoutfit, dankjewel daarvoor) of de kerstontbijtjes en traktaties voor op school, het was bijna een trofee die ik dan de volgende dag overhandigde. Je zag in alles altijd een kunstwerkje en maakte zo de wereld om mij heen mooier en hierdoor zag ik jou in alles terug.

Wat hand in hand ging met die schoonheid was een bepaalde precisie en een bepaald perfectionisme, wat ik zeker voor een groot deel heb overgenomen. Ik kan me talloze voorbeelden voor de geest halen waarbij ik gek werd als je me middenin een verhaal verbeterde op mijn manier van spreken. "Neen, niet 'en toen gingen we', gebruik een betekenisvol werkwoord", maar zie hier, na jaren tegensputteren, een ware taalnazi die ook moet huilen om dt-fouten. Naast mijn taal moesten ook de spreekbeurten en werkstukken tot in de puntjes verzorgd zijn, vaak met veel meer achtergrond informatie dan nodig was, of waarin ik zin had om op te schrijven. Of daar was de zoveelste turnbeweging die zijn oorsprong vond in ballet en waar jij me dus precies van kon uitleggen hoe die ècht uitgevoerd moest worden.

Je zou zeggen, gelukkig kon je je in de puberteit afzetten tegen je ouders en net zo slordig zijn als je zelf zou willen, maar stiekem en eigenlijk ook niet zo stiekem heb ik al je opmerkingen onthouden en gekoesterd en zal ik altijd een stukje van jou in de dingen die ik doe en waarop ik ze doe terugzien. Wat er voor die precisie nodig was om na te streven, waren een groot enthousiasme en passie voor je interesses. Ik prijs me dan ook heel gelukkig dat ik een moeder heb die niet bang was om zich uit te laten over bepaalde onderwerpen en dat ik daar, zeker als jong kind al, belangrijke waarden uit heb gehaald die ik voor altijd bij me zal dragen.

En niet alleen wat je zei, maar ook hoe je het zei was vaak vol vuur. Laatst zei iemand tegen mij dat hij langs een kantoortje liep en alleen de achterkant zag maar veel handgezwaai. Hij wist gelijk, Nadine. Ik wist gelijk, mijn mama. Daarnaast waren deze passie en dit enthousiasme ook vaak gericht op mij. Er wordt altijd gezegd dat je ouders je grootste fan zijn, maar jij was dat ook echt in hart en nieren. De tijd die je nam om me te helpen met schoolprojecten, het luisteren naar mijn (saaie) pianospel, me aan te moedigen bij turnwedstrijden (en om half 7 opstaan om mijn ellelange haar in verschillende vlechtjes te manoeuvreren) of te praten over mijn gevoelens zal ons nooit meer worden afgenomen. Alles wat ik net beschreef kan eigenlijk allemaal gekenmerkt worden door één woord, liefde.

Liefde, je beschreef het zelf wel eens als dat je lichaam ervan kon trillen, zo sterk voelde je het voor mij. En deze sterke stroom heb ik ook gevoeld tot aan het aller aller einde. Je zei dat je vroeger altijd 10 kinderen wilde, maar dat kon helaas niet zo zijn. Dat ik zo gezond en wel eruit kwam op jouw iets latere leeftijd was dan ook een wonder wat je eigenlijk nooit hebt kunnen of willen normaliseren voor jezelf...je prijsde jezelf altijd ongekend gelukkig met mij, maar mama omgekeerd is het net zo erg waar.

Om jou als moeder te hebben is net zo veel een geschenk als jij het zag om mij te hebben...je hebt die liefde voor die tien kinderen gebundeld en zo sterk op mij gericht, dat ik er voor altijd energie uit zal kunnen putten. Ik hoop dat boven, onder of waar je nu ook bent er eeuwige soulklanken zullen klinken, zodat je voor altijd rust en geluk zal voelen en ik daarmee ook. Ik houd van je!

Toespraak van Nadia

Ode aan Lilian

door zus Nadia Adamson,
ondersteund door "nichtjes "Noemi Lieveld en Denice Dest

Lieve Lill,

Je bent er niet meer,
Wij willen wat herinneringen ophalen, al doet het zeer.
Deze herinneringen houden ons op de been,
want zoals jij is er geen.

Corrigeren kon je als geen ander.
Je corrigerende stem hoorden wij daarom heel vaak,
zoals de laatste keer was het ook alweer raak.
Ik was nauwelijks binnen in het verzorgingshuis "De Die",
toen ik antwoord gaf op je vraag!
Ja Lill joop werkt van maandag tot vrijdag.
Die corrigerende vinger kwam gelijk omhoog!
Neen" joop werkt van maandag tot en met vrijdag!
Mijn uitspraak vond je dus niet kunnen.

Met wie moet ik deze discussies nu beginnen?

Daarnaast was je altijd bereid anderen te helpen.
Je was met iedereen begaan,
en stond ook altijd klaar om problemen of misverstanden te verhelpen.
Ook stond je bekent om je enorme precies, en je was vooral zeer gediciplineerd.

Vrolijk en grappig was je op z'n tijd,
gelegenheid voor een dansje sloeg je nooit opzij.
Zesenzestig jaar ben je op deze aarde geweest,
Je gaat nu met veel liefde, vrede en vergevingsgezind heen.
Bij de vader, de zoon, en de heilige geest.

Misschien was je hier op aarde al met de heer bevriend,
dus je plaats daar ginds heb je natuurlijk zeker verdient.
Wij zijn heel verdrietig, maar ergens toch wel blij,
want wij hebben nu een bescherm engel erbij.

Er is nog iets wat ik zeggen wou,
lieve, lieve lill!
wij houden van jou.
Châpeau lieve zus, vaarwel...

Aretha Franklin

Adjossi - Lieve Hugo (op weg naar rustplaats)

Hieronder vind je links naar plaatsen waar wetnschappelijk werk van Lilian is te vinden of waar zij in wetenschappelijk werk wordt genoemd:

Foto's

Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto